OD ROKU 1649 DO DNIA DZISIEJSZEGO

W XVII wieku w Finlandii powstało wiele hut stali. Dzięki ogromnym obszarom leśnym w regionie Pohja, możliwościom wykorzystania energii płynącej wody
i rozwiniętej sieci szlaków wodnych, tereny te stanowiły idealne miejsce dla rozwoju fińskiego hutnictwa żelaza. Około roku 1630 założono hutę stali
w Antskog, a w 1641 r. — w Billnäs. Firma Fiskars rozpoczęła działalność
w 1649 r. i dziś stanowi jedną z najstarszych firm działających w świecie zachodnim.
1649 r. — w Fiskars powstaje huta stali
Podczas, gdy w Fiskars zakładano hutę stali, Finlandia znajdowała się pod panowaniem szwedzkim, a Szwecja była w XVII wieku jednym z największych europejskich producentów żelaza. W 1649 r. Peter Thorwöste otrzymał przywilej postawienia wielkiego pieca i kuźni do prętów w Fiskars oraz produkcji żeliwa
i wyrobów kutych. Rudy żelaza wykorzystywane w Fiskars pochodziły głównie
z kopalni Utö na odległym archipelagu Sztokholmu, a większość prętów stalowych produkowanych w hutach stali była wysyłana do Szwecji, a następnie sprzedawana na rynku żelaznym na starym mieście w Sztokholmie. W Fiskars żelazo wykorzystywano również do produkcji gwoździ, gwintów, noży, motyk, obręczy żelaznych i innych przedmiotów.
XVIII w. — od huty stali do huty miedzi
Po zakończeniu Wielkiej Wojny Północnej (1700–1721), w 1731 r. huta stali stała się własnością kupca o nazwisku John Montgomerie, który zaangażował
do pracy w hucie wykwalifikowanych robotników z zagranicy. Po Montgomerie, Fiskars przeszedł na własność Johna Jenningsa i Roberta Finlaya. Pierwszy
z nich szybko pozbył się swoich udziałów, natomiast Finlay zachował swoją część i rozpoczął działalność w zakresie przetwórstwa rudy miedzi. W 1783 r. huta stali została przejęta przez rodzinę Björkman, a produkcja skoncentrowała się na przetwórstwie miedzi z pobliskiej kopalni miedzi Orijärvi. Do XIX wieku
w Orijärvi nie pozostało już zbyt wiele miedzi, więc w 1802 r. zamknięto wielki piec. Od tamtego czasu w Fiskars Village nie prowadzono już podstawowej produkcji żelaza.
1822 r. — w Fiskars rozpoczyna się era rodziny Julin
W roku 1822 hutę stali wraz z wioską Fiskars kupił aptekarz z Turku, Johan Jacob Julin (znany później jako von Julin). W tym czasie huta stali prowadziła aktywną działalność, a jej produkcja koncentrowała się na przetwarzaniu żelaza. Gdy w 1832 r. założono w Fiskars pierwszą w Finlandii fabrykę sztućców, asortyment produkowanych wyrobów powiększył się, obejmując teraz poza nożami również widelce i nożyczki. W 1837 r. Fiskars ponownie odegrał rolę prekursora w Finlandii, gdy w wiosce założono warsztaty maszynowe. W latach trzydziestych XIX wieku w warsztatach tych wyprodukowano pierwszy fiński silnik parowy. Tradycja wdrażania reform i wprowadzania innowacji, charakteryzująca firmę Fiskars, wywodzi swój początek z tego właśnie okresu.
W czasach, gdy właścicielem firmy był Julin, wprowadzono również wiele reform społecznych — wioska, w której działała huta żelaza otrzymała własną szkołę
i szpital. Znacząco również podwyższył się poziom lokalnego rolnictwa. Firma Fiskars miała znaczący wpływ na fińskie rolnictwo, a w okresie swojej działalności warsztaty produkujące pługi w Fiskars wyprodukowały ich ponad milion. Pod kierownictwem Julina firma zasłynęła ze swoich narzędzi rolniczych
i gospodarskich, a nazwa Fiskars stała się synonimem wysokiej jakości.
Nowa fabryka sztućców założona w Fiskars korzystała z wiedzy zdobytej
w Szwecji i Anglii. Fabryka produkowała m.in. noże kuchenne, widelce i nożyczki. Praca w fabryce sztućców wymagała kunsztu i artyzmu, a kowale bardzo dbali
o to, aby stosowane przez nich procedury pozostawały tajemnicą zawodową.
W XIX w. dzień roboczy w kuźni był długi; praca zaczynała się o 5.30 rano
i trwała aż do 19.15. Chłopcy byli oddawani do nauki zawodu w wieku 8–9 lat
i odbywali praktykę trwającą około ośmiu lat. W 1826 r. Julin wybudował szkołę
w Fiskars, a w 1833 r. działalność rozpoczęła tam również tzw. szkoła Bell-Lancaster. Szkoła ta wykorzystywała postępowe metody nauczania,
w ramach których najlepsi uczniowie współuczestniczyli w nauczaniu swoich kolegów. Szkoła była otwarta przez cały tygodzień, więc wszystkie dzieci, włącznie z tymi, które musiały pracować, miały możliwość zdobycia wykształcenia.
1883 r. — Fiskars staje się spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
Po śmierci J. J. Julina zarząd huty stali przeszedł pod kuratelę. W coraz większym stopniu kierownictwo przejmował Emil Lindsay von Julin; wtedy też założono spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością o nazwie Fiskars.
1918 r. — Fiskars rośnie i rozwija się
Dzięki wprowadzeniu ulepszonych metod przetwórstwa stali i modernizacji walcowni w Åminnefors zwiększono wydajność huty. Rozszerzono zakres produktów, a firma Fiskars założyła pierwszą w Finlandii fabrykę metalowych sprężyn. Firma nabyła również zakład Inha Works w Ähtäri oraz spółki Billnäs Bruks Ab i Oy Ferraria Ab.
1929 r. — wielki krach na giełdzie i recesja
Fińska gospodarka ucierpiała podczas ogromnego krachu na giełdzie w roku 1929, co spowolniło ekspansję firmy Fiskars. W Finlandii skutki krachu giełdowego były odczuwalne aż do połowy lat trzydziestych XX w. Dopiero pod koniec II wojny światowej zarząd firmy Fiskars zrealizował swoje plany zreformowania struktury firmy w celu dostosowania jej do produkcji masowej.
1967 r. — Fiskars produkuje pierwsze na świecie nożyczki z plastikowymi uchwytami
Nożyczki z pomarańczowymi uchwytami są jednym z najbardziej znanych produktów Fiskars. Ale jak podjęto decyzję o pomarańczowym kolorze uchwytów? W roku 1967, gdy miały zostać wyprodukowane pierwsze podstawowe modele, projektant chciał, aby nożyczki były czarne, czerwone lub niebieskie. Podczas produkcji prototypu operator urządzenia zdecydował się na użycie koloru pomarańczowego, który miał w swoim urządzeniu. Dzięki temu prototypy zostały wykonane w czterech różnych kolorach, z których pomarańczowe i czarne okazały się najbardziej popularne. Należało dokonać wyboru. W Fiskars przeprowadzono wewnętrzne głosowanie, w wyniku którego narodziły się nożyczki Fiskars z pomarańczowymi uchwytami.
1977 r. — w USA założono fabrykę nożyczek Fiskars
Ekspansja firmy Fiskars rozpoczęła się wraz z założeniem fabryki nożyczek
w Stanach Zjednoczonych. Założenie działalności w jednym z najsilniejszych gospodarczo krajów na świecie, w USA, okazało się trafnym wyborem. Zapewniło podstawy handlu międzynarodowego, rosnący rynek i cenne doświadczenie handlowe i zawodowe.
1999 r. — Fiskars obchodzi 350 rocznicę działalności
350. rocznica założenia huty stali była obchodzona na wiele sposobów
w miejscu powstania firmy w wiosce Fiskars, wiosną i latem 1999 r. Wystawa Fiskars Dzisiaj, którą obejrzało ponad 60 000 zwiedzających, przedstawiała działalność firmy i jej produkty na całym świecie. Dzięki licznym koncertom oraz innym organizowanym imprezom, wioskę Fiskars z okazji jubileuszu odwiedzili pracownicy firmy, klienci i inne zainteresowane grupy.
Firma Fiskars dzisiaj
Dziś firma Fiskars jest znana przede wszystkim ze swoich produktów konsumenckich, takich jak nożyczki i narzędzia ogrodowe. To największa działalność przemysłowa firmy, prowadzona przez jednostkę zależną Fiskars Brands, podzieloną na cztery obszary działalności: rzemiosło, ogród, artykuły gospodarstwa domowego i rekreacja na świeżym powietrzu. Tradycję firmy Fiskars w zakresie budowania łodzi prowadzi i doskonali spółka Inha Works, produkująca aluminiowe łodzie rybackie Buster oraz łodzie rekreacyjne, jak również zawiasy i łączniki kolejowe na rynek skandynawski. Real Estate Group zarządza niemal 15 000 hektarów gruntów i innymi posiadłościami, usytuowanymi głównie w południowo-zachodniej Finlandii. Wärtsilä Corporation to spółka stowarzyszona.
W 2007 r. nożyczki firmy Fiskars z pomarańczowymi uchwytami obchodziły swoje czterdzieste urodziny, natomiast łódź Buster skończyła 30 lat. Kształt
i forma kultowych nożyczek, zaprojektowanych przez Olofa Bäckströma
w 1967 r. przypomina klasyczne nożyce krawieckie. W swoim czasie wprowadzały na rynek nową i przyjazną użytkownikowi ergonomię. Pomarańczowy kolor uchwytów powstał przypadkowo. Jednak Fiskars Orange® został zarejestrowany jako oficjalny znak towarowy w 2004 r. w Finlandii oraz
w styczniu 2007 r. w USA. Dla uczczenia 40 rocznicy powstania tego klasycznego produktu, w 2007 r. Fiskars wprowadził na rynek specjalną rocznicową edycję nożyc krawieckich.